Menu
PL EN
Kup Bilet

Wajda w naszym kinie: "Ziemia obiecana" i "Człowiek z żelaza"

"Ziemia obiecana" i "Człowiek z żelaza" to filmy, które obejrzeliśmy w ostatnim czasie w ramach projektu Inauguracja Historycznego Klubu Filmowego Muzeum Żołnierzy Wyklętych. Projekt współfinansowany jest ze środków Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

"Ziemię obiecaną", ekranizację dzieła Władysława Reymonta, obejrzeliśmy 4 listopada.

- „Ziemia obiecana” to znowu taka wizytacja polskiego społeczeństwa z przełomu wieków – mówił na wstępie przewodnik MŻW Mariusz Dawidko. - Tutaj Wajda nie maluje jednak obrazów armatami, strzelbami. Reżyser pokazuje polskie społeczeństwo, pokazuje nam Żydów, Niemców i Polaków. Żydów, Niemców i Polaków, którzy każdego wieczoru kończą dzień modlitwą do złotego cielca. (…) „Biblia” mówi, że korzeniem wszelkiego zła jest miłość do pieniędzy i ten film obrazuje, jak one potrafią wpłynąć na każdego. I nie ma tutaj różnicy, kim on jest. (…)

Jest to wybitny film i chciałbym właśnie, żebyście Państwo z takim nastawieniem go obejrzeli. 

Z kolei 18 listopada wyświetliliśmy "Człowieka z żelaza". Seans poprzedziła prelekcja Magdaleny Dorobińskiej, dyrektor ds. rozwoju w firmie Moondragon Film, od wielu lat zajmującej się rozwojem projektów filmowych i serialowych.

- To, czego nie udało się Andrzejowi Wajdzie pokazać, co nie przeszło przez cenzurę w „Człowieku z marmuru”, udało się pokazać w roku 1980, w „Człowieku z żelaza” – mówiła. - Jest to paradoksalne, pamiętając o tych wszystkich wydarzeniach w kraju, które wówczas miały miejsce. To wyjątkowy film w dorobku Andrzeja Wajdy.

Znamy go jako symbolistę, z pokazywania kadrów malarskich. „Człowiek z żelaza” jest jednak inny. Wajda nie miał czasu na to, aby komponować piękne, malarskie kadry.

- Tutaj nie sztuka była najważniejsza, a uchwycenie chwili, wydarzeń na gorąco, niemalże dokumentalne przedstawienie tego, co się działo w Polsce, na wybrzeżu. Zdjęcia przecież odbywały się w październiku i listopadzie 1980 roku. 

Scenariusz pisał Aleksander Ścibor-Rylski, który był scenarzystą i „Człowieka z marmuru”.

- Wajda wysyłał mu dokumenty, nakręcone materiały za granicę, a on z dnia na dzień wysyłał mu kolejne fragmenty scenariusza. Powstawał on w zawrotnym tempie. Na szybko organizowano produkcję. Wajda zdawał sobie sprawę, że może robi film do szuflady, który nigdy nie zostanie pokazany. Ale miał w sobie imperatyw, że musi go zrobić.

To był jedyny film robiony przez niego na zlecenie: gdy był w Stoczni Gdańskiej, jeden z robotników powiedział mu, że musi zrobić o nich film, o tym, co się dzieje, pt. „Człowiek z żelaza”.

Przedsięwzięcie realizowane  jest z dofinansowaniem udzielonym na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. z 2023 r. poz. 130) i jej przepisów wykonawczych oraz zgodnie z Programami Operacyjnymi Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, przyznanym przez Polski Instytut Sztuki Filmowej z Funduszu Promocji Kultury w ramach środków przeznaczonych w 2026 roku na cele wsparcia działalności statutowej Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej w związku z realizacją PO: Upowszechnianie kultury filmowej, Produkcja filmowa, Rozwój kin oraz Promocja polskiego filmu za granicą.

Zdjęcia