Promocja książki „Duch nasz zastąpi setki” | zapowiedź

0
282

W środę 9 października o godz. 18.00 zapraszamy do siedziby naszego muzeum na prezentację książki pod tytułem Duch nasz zastąpi setki. Wybór dokumentów i relacji dotyczących działalności Witolda Boruckiego ps. „Dąb”, „Babinicz”. W książce znalazły się dokumenty archiwalne, fotografie i transkrypcje wywiadów dotyczących działalności ostatniego komendanta XVI Okręgu Narodowego Zjednoczenia Wojskowego.

Wyboru materiałów, które złożyły się na publikację, dokonali: Agnieszka Michniewicz (wnuczka Witolda Boruckiego), dr Krzysztof Kacprzak (badacz podziemia antykomunistycznego na północnym Mazowszu) i Jacek Karczewski, dyrektor MŻW. Znaczną część książki stanowią dokumenty wytworzone w związku z działalnością XVI Okręgu NZW (wśród których znalazły się poruszające w swej treści raporty „do Administracji Przyszłej Nowej Polski”), ale nie brakuje też materiałów odkrywających kulisy życia prywatnego Witolda Boruckiego, losów jego żony i syna.
W dyskusji o niezwykle zdolnym dowódcy jednej z największych i najdłużej działających struktur podziemia antykomunistycznego, jaką był XVI Okręg NZW, wezmą udział: Agnieszka Michniewicz, Krzysztof Kacprzak oraz Jacek Karczewski.

Wśród dokumentów, które zamieszczamy w książce, znajdują się odezwy, raporty, protokoły, apele oraz innego rodzaju dokumenty, które pozwalają prześledzić działalność XVI Okręgu NZW „Tęcza”, jak również motywy i metody działania samego Witolda Boruckiego. Komendant Okręgu daje się w nich poznać jako odpowiedzialny dowódca, dbający o dyscyplinę i moralność wśród żołnierzy. (…) W wielu przypadkach można dostrzec, jak zręcznie „Babinicz” operował słowem, ubierając myśli dowódcy w teksty mające mobilizować żołnierzy do walki, dodawać otuchy w krytycznych momentach. Przykładem jest krótki rozkaz z 8 grudnia 1948 – znalazło się w nim piękne zdanie, z którego zaczerpnęliśmy tytuł niniejszej publikacji: „Prawda, że tworzymy małą cząstkę militarną, lecz duch nasz zastąpi setki”.
(…)
Obok zapisków dokumentujących bieżące, przyziemne sprawy, znajdziemy świadectwa tego, że myślał o przyszłości, w której nie będzie dane mu uczestniczyć: apelował o pamięć o poległych towarzyszach broni, zwracał się do przyszłych pokoleń – do nas wszystkich.
(z wprowadzenia Jacka Karczewskiego)